 درود ... من عارفه 19 سالمه ، دانشجو . شعر میگم گاهی هم متن های ادبی . به ریاضی و ادبیات خیلی علاقه دارم . عشقم ایران و مردمشن . یکی از کارایی که خیلی دوست دارم درد و دل کردن با خداست ... بسه دیگه ... نه ؟ آهان یه چیزی اگه نظر واقعیتونو رو راجع به نوشته هام بگین ممنون می شم ... دلم از نام خزان می لرزد زانکه من زاده ی تابستانم شعر من آتش پنهان من است روز و شب شعله کشد در جانم ... 
:Powered By BLOGFA.COM |
من بیقرار و تشنه ی پروازم تا خود کجا رسم به هم آوازم ؟ بیدار شو ، از این خواب زمستونی ؛ آخه دیگه زمستونم داره میره ؛ تو چرا هنوز خوابی ؟ دو ساله که خوابی ... دوسال ، چه زود گذشت نه ؟ ... سخت بود ، خیلی سخت ، هنوزم سخته ، هنوزم خیلی راه مونده ولی ... ولی دیگه باید بیدار شد ... داره بهار میاد ؛ باید بهاری شد ؛ باید زنده شد ؛ عید فقط واسه خرید و تغییر دکور منزل نیست ... اصلا واسه نو شدن دلاست ... عید سال پیش خواستم نو بشم نشد ؛ چون هنوز خواب بودم ... خواب خواب ... ولی امسال ... خدایا خودت کمک کن ... من و آبجی بهار جز تو کسی رو نداریم بذار بهار بیاد تو دلامون ... باید بیدار شد آخه دیگه وقتی نیست ... باید هر چی نا امیدی و غمه تو این سال جا گذاشت ؛ آخه دیگه فرصتی نیست ! ای مرغ افتاب با خود مرا ببر به دیاری که همچو باد آزاد و شاد پای به هر جا توان نهاد گنجشک پر شکسته ی باغ محبتم تا کی در این بیابان سر زیر پر نهم ؟ با خود مرا ببر به چمنزار های دور شاید به یک درخت رسم نغمه سر دهم ! ( مشیری کاش زنده بودی ... کاش ... ) عید رو پیشاپیش به همه ی دوستانی که تو این یه سال و نیم منو همراهی کردن تبریک میگم ... از ته دلم آرزو می کنم دلاتون همیشه بهاری باشه و عید فقط یه بهونه واسه یاد آوری لحظه های شیرین زندگیتون ...
این شعر از مشیری تقدیم به شما : بوی جان می آید اینک از نفس های بهار
دست های پر گل اند این شاخه ها ،
بهر نثار چون بهار ای همسفر ! ای راهی این رهگذر ! همتی سازنده از جان نفس هایت برآر .
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 10:19 بعد از ظهر توسط عارفه
|
|
